Godzina 8:08 dnia 22.09.2014. Imieniny obchodzą: Tomasz, Maurycy

MODLITWA DZIĘKCZYNNA

Bóg osobowy oczekuje odpowiedzi od człowieka osoby. Wdzięczność za dar, łaskę to naturalna odpowiedź.

1. W Starym Testamencie Bóg skarży się na brak wdzięczności ze strony Ludu
wybranego.

Odbywają się jednak ofiary dziękczynne: „Kiedy będziecie składać dla Pana ofiarę dziękczynną, składajcie ją tak, aby była przyjęta" (Kpł 22, 29; 7, 12-15; 2Krn 29,3ł;33,16;Jr33,11).

Wznoszone są także modlitwy dziękczynne, zwłaszcza po powrocie z niewoli babilońskiej do Jerozolimy lewici „kierowali śpiewaniem hymnów dziękczynnych" i śpiewały chóry dziękczynne. (Ne 11, 17; 12, 8. 31. 38. 40. 46) Podobnie w czasach machabejskich „hymnami i pieśniami i dziękczynnymi wychwalali Pana" (2 Mch 10,38).

Najwięcej dziękczynienia płynie do Boga w psalmach: „Śpiewajcie pieśń dziękczynną Panu" (Ps 147, 7). A Mądrość poucza, że „w dziękczynieniu Tobie [Bogu], trzeba wyprzedzać słońce" (Mdr 16,28).

2. Postępowanie dziękczynne Chrystusa.

Jezus Chrystus po uzdrowieniu dziesięciu trędowatych skarży się na niewdzięczność aż dziewięciu spośród dziesięciu uzdrowionych (Łk 17, 11-19). Nie pochwala też dziękczynienia faryzeusza, który mówił: „Boże dziękuje Ci, że nie jestem jak inni ludzie..." (Łk 18,11), ze względu na pychę i pogardę dla innych.

Sam zwraca się do Ojca z dziękczynieniem. Gdy podejmuje się nakarmienia ludu: „A wziąwszy siedem chlebów, odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali" (Mk 8,6; Mt 15,36; J 6,11.23.). Podobnie przy wskrzeszeniu Łazarza. „Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: »Ojcze, dziękuje Ci, żeś Mnie wysłuchał...« To powiedziawszy zawołał donośnym głosem: »Łazarzu, wyjdź na zewnątrz«."(J 11,40-43)

Tak więc Jezusowe cuda rozmnożenia chleba, wskrzeszenia, przeistoczenia eucharystycznego dokonywane są przez dziękczynienie.

3. Dziękczynienie w Kościele

a. Wzór św. Pawła. Św. Paweł rozpoczyna swoje listy dziękczynieniem Bogu: „Bogu mojemu dziękujewciąż za was..."(1 Kor 1,4) „Dziękuje Bogu mojemu, ilekroć was wspominam..." (Flp 1,3) „ZradościądziękujęOjcu..."(Kol 1,12; 3,17)

„Zawsze dziękuje Bogu za was wszystkich..." 1 Tes 1,2; por. 2Tes 1,3; 2 Tm 1,3; Firn 4;

„Nie zaprzestaj ę dziękczynienia..." Ef 1,16.

Przekazuje doświadczenie dziękczynienia z Wieczerzy Pańskiej: „Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł..." (1 Kor 11,23-24). W czasie wędrówki jako więzień do Rzymu, w czasie burzy na morzu, Paweł zwraca się do żeglarzy i żołnierzy: „Proszę was, abyście się posilili; bo to przyczyni się do waszego ocalenia; nikomu bowiem z was włos z głowy nie spadnie. Po tych słowach wziął chleb, złożył Bogu dziękczynienie na oczach wszystkich i ułamawszy zaczął jeść. Wtedy wszyscy nabrali otuchy i posilili się." (Dz 27, 34-36) Paweł także dziękuje za charyzmat języków: „Dziękuję Bogu, że mówię językami lepiej od was wszystkich" (1 Kor 14,18) oraz za:

  • apostolstwo Tytusa: „A Bogu niech będą dzięki za to, że wszczepił te troskę o was w serce Tytusa" (2 Kor 8,16);
  • błogosławione skutki zbiórki: „Dzięki Bogu za Jego dar niewypowiedziany" (2 Kor 9,11-15),
  • za udręki życia apostolskiego: „Wszystko to bowiem dla was [...] przez dziękczynienie wielu" (2 Kor 4,15).

Owoce apostolstwa Pawła skłaniają jego samego do dziękczynienia za życie chrześcijan: „Na samym początku składam dzięki Bogu mojemu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, ponieważ o wierze waszej mówi się po całym świecie" (Rz 1,8).

b. Chrześcijanie. Przez Apostoła Narodów - tak przykładem, jak wezwaniami
chrześcijanie są zaproszeni do dziękczynienia:

„Napełniajcie się Duchem, przemawiając do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach. Dziękujcie zawsze za wszystko Bogu Ojcu w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa! "(Ef 5,18-20)

„Pan jest blisko! O nic się zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem!" (Flp4,5-6)

„I wszystko, cokolwiek działacie słowem lub czynem, wszystko [czyńcie] w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego." (Kol 3,17)

„Trwajcie gorliwie na modlitwie, czuwając na niej wśród dziękczynienia." (Kol 4,2)

„Zawsze winniśmy dziękować Bogu za was, bracia umiłowani przez Pana." (2Tes2,13;lTes2,13)

„W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was." (1 Tes5,18)

„Zalecam więc przede wszystkim, by prośby, modlitwy, wspólne błagania, dziękczynienia odprawiane były za wszystkich ludzi." (1 Tm 2,1)

„Wszystko co Bóg stworzył jest dobre, i niczego, co jest spożywane z dziękczynieniem, nie należy odrzucać." (1 Tm 4,3-4)

c.    Rola modlitwy dziękczynienia. Słowo Boże wzywa do stałego
dziękczynienia, to ma być postawa życia chrześcijańskiego, trwanie w dziękczynieniu.
Prośba z dziękczynieniem skierowana do Boga, to jej spełnienie, to wyraz wiary,

ćwiczenie wiary, nauka wiary. Dziękczynienie poprzez Eucharystię jest w centrum życia chrześcijańskiego. W Biblii dziękczynienie związane jest często z uwielbieniem. Różnica jest jednak zasadnicza:

  • modlitwa uwielbienia ma za przedmiot Boga to kim On j est.
  • modlitwa dziękczynna ma za przedmiot Boga - i to, co On czyni. Wielbimy wprost „Boga samego", podczas gdy dziękujemy "za". Modlitwa

dziękczynienia uczy nas otwierać oczy na wszystko, co Bóg uczynił i czyni w historii ludzkości.

Mamy dziękować „za wszystko" (1 Tes 5,18):

  • za dary, łaski, powodzenie, spełnienie próśb, oczekiwań, za wszystko co radosne;
  • za rzeczy nieprzewidziane, cierpienia, choroby, niesympatycznych ludzi;
  • za wszystko co, odczytujemy jako zgodne z wolą Bożą.

Dziękczynienie jest siłą, „zbroją ducha", zwycięstwem, pokonaniem nieprzyjaciół. Dlaczego? Bóg, do którego się zwracamy, jest miłością i kocha nas, zawsze, nie tylko wówczas, gdy wszystko się udaje, jest w porządku, szczęśliwie; ale także, gdy według naszego rozumienia jest źle. Jeżeli „za wszystko" dziękujemy Bogu, to On „współdziała we wszystkim" dla naszego dobra (Rz 8,28).

Dziękczynienie, to zawsze ćwiczenie naszej wiary, próba wiary, umacnianie się w wierze, która prowadzi do Domu Ojca, nieba. Niebo będzie pełne dziękczynienia (Ap 4,9; 11,17). „Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków! Amen." (Ap 7,12)

4. Dziękczynienie Jana Pawła II

„Dziękujemy Bogu za Jego Istnienie: za to, że jest Bogiem, za Jego Bóstwo, za Jego Wszechmoc i Świętość, za Prawdę i Miłość, za odwieczny plan zbawienia człowieka i świata.

Dziękujemy Ojcu za Syna i Ducha Świętego. Dziękujemy Synowi za Ojca. Dziękujemy Duchowi Świętemu za to, że z miłości Ojca i Syna stał się Darem niestworzonym; źródłem wszystkich darów stworzonej Łaski.

Dziękujemy za wszystko, co jest dziełem i owocem samej Łaski, przez co życie wewnętrzne Boga samego staje się udziałem ludzkich dusz (por. Ef 3,17-19).

Dziękujemy Bogu za to, że jest Bogiem: za tę absolutną Pełnię, jakąjest On sam.

Dziękujemy za łaskę i świętość. W szczególności za łaskę i świętość, która na przestrzeni pokoleń stawała się, i nadal się staje, udziałem synów i córek tej ziemi (por.Syr50,22).

Dziękujemy wreszcie za to, że nam, ludziom, pozwala Bóg uczestniczyć w mesjańskim posłannictwie Jezusa Chrystusa, swojego odwiecznego Syna, który stał się Człowiekiem.

Dziękujemy, że nas uczynił Ludem Bożym, a posłannictwo nasze na ziemi naznaczył znamieniem kapłańskim, prorockim i królewskim, przez udział w posłannictwie samego Chrystusa. Dzięki składamy i chwalimy Boga, naszego Ojca, za wszystkie rodziny chrześcijańskie a jest ich bardzo wiele, które słuchają tych życiodajnych słów Jezusa Chrystusa, Jego Syna: »Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli dobre wasze uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie« (Mt5,16)." (Kanada, 12..DC. 1984)